info_outline   This content is not available in your language.

Commilitones!

Afgelopen weekend hebben wij ons kostelijk geamuseerd op de Ouderdagcantus met onze masterstudenten, presidiumleden en hun ouders. Daar hebben wij het gewaagd om ook een drankspel te spelen! Dat drankspel ging traditiegewijs gepaard met het lied La mère Gaspard, vroeger ook bekend onder de naam Omer Gaspard.

Geschiedenis

De Diable au Corps was, bij het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw, een Brussels café. Aan de toog liep je vooral studenten en bekende Brusselse schilders en tekenaars tegen het lijf. De belangrijkste aanwezigen waren echter de uitbaters, le père en (waarschijnlijk zijn vrouw) la mère Gaspar, waarover het liedje gaat.

Tegen het einde van de jaren '20 van de twintigste eeuw werd het voortbestaan van het café bedreigd door de aankoop van de gronden door de Grands Magasins de l'Innovation. Binnen de Brusselse universitaire gemeenschap ging in november 1928 een anonieme brief rond, door een student geadresseerd aan de Belgische Touring Club. In de brief werd gevraagd dat Touring Club alles in het werk zou stellen om te zorgen dat het café volledig in zijn authentieke staat zou bewaard worden. Spijtig genoeg werd de Diable au Corps in 1928 afgebroken om plaats te maken voor de "Innovation".

Hieronder staat een postkaart met een foto van de Diable au Corps uit 1903.

Een postkaart met Diable au Corps uit 1903.

Inhoud

Een snelle vertaling leert ons dat het lied wellicht gaat over de zoon van le père en la mère Gaspar, die nogal vaak te diep in het glas kijkt ("plein" betekent "vol", hier dus "dronken"). Het gaat hier dus om Marcel Gaspar, student Polytechniek (Ingenieurswetenschappen) aan de ULB (l'Université libre de Bruxelles) aan het begin van de jaren '20.

Gebruiken

Tijdens het zingen van het eerste gedeelte wordt er voortdurend, en in de richting van de wijzers van de klok, geklonken met de buurman. Wie het laatst werd aangestoten op het ogenblik dat men aan de laatste regel toe is, drinkt zijn pint (bij voorkeur) ad fundum. De corona blijft "Plein, plein,..." aanhouden tot het glas leeg is of tot de persoon in kwestie stopt met drinken. De rest van het lied wordt gezongen en de bezongene valt uit. De bezongene klinkt zijn glas nog een laatste maal door met zijn buurman op de tweede lettergreep van de eerste regel (de "ons" in "Allons") terwijl de rest van de corona herbegint. Dit wordt herhaald tot er slechts twee commilitones overblijven. Zij gaan over tot een Ave Confrater.

Dikwijls wordt er "Son verre est toujours plein" gezongen in plaats van "Son fils (sa fille) est toujours plein(e)", wat staat in de Leuvense KVHV-codex. Waarschijnlijk is "fils" de oorspronkelijke tekst. Soms hoor je ook "Son frère est toujours plein", wat volgens mij gewoon foutief is overgenomen van "verre".

Bij sommige kringen en clubs gaat men, in plaats van aan de tafels te blijven staan, in een kring staan en wanneer er iemand uitvalt, stapt die persoon naar het midden van de cirkel om daar zijn glas leeg te drinken. Vervolgens verlaat deze persoon de cirkel en gaat deze terug op zijn plaats aan de tafel zitten.

Hieronder staan afbeeldingen van le père Gaspar (links) en zijn zoon Marcel Gaspar (rechts).

pere_marcel_gaspar.png

Ut Vivat Crescat Floreatque Wina!
Moge Wina Leven, Groeien en Bloeien!

Uw Cantustrio
Bas, Benjamin, Simme

Bronnen

Tip van het semester: naast de "Codex"-app staat er op Google Play nu ook de "Codex Bruxellensis"-app, vol met schijven die niet in de Leuvense KVHV-codex staan!

Commilitones!

Afgelopen weekend hebben wij ons kostelijk geamuseerd op de Ouderdagcantus met onze masterstudenten, presidiumleden en hun ouders. Daar hebben wij het gewaagd om ook een drankspel te spelen! Dat drankspel ging traditiegewijs gepaard met het lied La mère Gaspard, vroeger ook bekend onder de naam Omer Gaspard.

Geschiedenis

De Diable au Corps was, bij het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw, een Brussels café. Aan de toog liep je vooral studenten en bekende Brusselse schilders en tekenaars tegen het lijf. De belangrijkste aanwezigen waren echter de uitbaters, le père en (waarschijnlijk zijn vrouw) la mère Gaspar, waarover het liedje gaat.

Tegen het einde van de jaren '20 van de twintigste eeuw werd het voortbestaan van het café bedreigd door de aankoop van de gronden door de Grands Magasins de l'Innovation. Binnen de Brusselse universitaire gemeenschap ging in november 1928 een anonieme brief rond, door een student geadresseerd aan de Belgische Touring Club. In de brief werd gevraagd dat Touring Club alles in het werk zou stellen om te zorgen dat het café volledig in zijn authentieke staat zou bewaard worden. Spijtig genoeg werd de Diable au Corps in 1928 afgebroken om plaats te maken voor de "Innovation".

Hieronder staat een postkaart met een foto van de Diable au Corps uit 1903.

Een postkaart met Diable au Corps uit 1903.

Inhoud

Een snelle vertaling leert ons dat het lied wellicht gaat over de zoon van le père en la mère Gaspar, die nogal vaak te diep in het glas kijkt ("plein" betekent "vol", hier dus "dronken"). Het gaat hier dus om Marcel Gaspar, student Polytechniek (Ingenieurswetenschappen) aan de ULB (l'Université libre de Bruxelles) aan het begin van de jaren '20.

Gebruiken

Tijdens het zingen van het eerste gedeelte wordt er voortdurend, en in de richting van de wijzers van de klok, geklonken met de buurman. Wie het laatst werd aangestoten op het ogenblik dat men aan de laatste regel toe is, drinkt zijn pint (bij voorkeur) ad fundum. De corona blijft "Plein, plein,..." aanhouden tot het glas leeg is of tot de persoon in kwestie stopt met drinken. De rest van het lied wordt gezongen en de bezongene valt uit. De bezongene klinkt zijn glas nog een laatste maal door met zijn buurman op de tweede lettergreep van de eerste regel (de "ons" in "Allons") terwijl de rest van de corona herbegint. Dit wordt herhaald tot er slechts twee commilitones overblijven. Zij gaan over tot een Ave Confrater.

Dikwijls wordt er "Son verre est toujours plein" gezongen in plaats van "Son fils (sa fille) est toujours plein(e)", wat staat in de Leuvense KVHV-codex. Waarschijnlijk is "fils" de oorspronkelijke tekst. Soms hoor je ook "Son frère est toujours plein", wat volgens mij gewoon foutief is overgenomen van "verre".

Bij sommige kringen en clubs gaat men, in plaats van aan de tafels te blijven staan, in een kring staan en wanneer er iemand uitvalt, stapt die persoon naar het midden van de cirkel om daar zijn glas leeg te drinken. Vervolgens verlaat deze persoon de cirkel en gaat deze terug op zijn plaats aan de tafel zitten.

Hieronder staan afbeeldingen van le père Gaspar (links) en zijn zoon Marcel Gaspar (rechts).

pere_marcel_gaspar.png

Ut Vivat Crescat Floreatque Wina!
Moge Wina Leven, Groeien en Bloeien!

Uw Cantustrio
Bas, Benjamin, Simme

Bronnen

Tip van het semester: naast de "Codex"-app staat er op Google Play nu ook de "Codex Bruxellensis"-app, vol met schijven die niet in de Leuvense KVHV-codex staan!